Verbum

сноўдаць, ✂; незак.

Тое, што і сноўдацца.

• Дзеці сноўдалі з двара ў двор.

|| наз. сноўданне, ✂.

снягір, ✂, м.

Невялікая пеўчая птушка з атрада вераб’іных з чырвонай афарбоўкай пер’я на грудзях (у самцоў).

снягурачка, ✂, ж.

1. У народных казках: дзяўчына з снегу, якая растала ўвесну.

2. мн. Канькі з моцна закругленымі насамі.

   • Бацька прывёз мне з горада снягурачкі.

сняданак, ✂, м. (разм.).

Снеданне.

сняжынка, ✂, ж.

Пушынка, крышталік снегу.

• На дзедавы вусы насела сняжынак.

сняток, ✂, м.

Невялікая азёрная рыба паўночнай Еўропы.

|| прым. снятковы, ✂.

• С. суп (са сняткоў).

собаль, ✂, м.

Драпежны звярок сямейства куніцавых з каштоўным футрам бурага колеру, а таксама футра гэтага звярка.

|| прым. сабалёвы, ✂, сабаліны, ✂ і собалевы, ✂.

• Сабалёвая шапка.
• Сабаліныя бровы (перан. густыя, цёмныя, шаўкавістыя; нар.-паэт.).

собіць, ✂; безас.; зак. (разм.).

Прыйсці ў галаву, навесці на думку зрабіць нечаканае.

• Собіла ж яму ў такое разводдзе адпраўляцца ў дарогу.

совацца, ✂; незак.

1. гл. сунуцца ​¹.

2. Хадзіць туды і сюды, звычайна без справы (разм.).

   • С. з хаты ў хату.

3. Перамяшчацца куды-н.

   • Лодка соваецца па вадзе.

|| наз. сованне, ✂.

соваць, ✂; незак.

1. гл. сунуць ​^1-2.

2. Перамяшчаць з месца на месца.

   • С. табурэткі па кухні.

3. Класці, укладваць куды-н. неахайна.

   • С. кнігі ў партфель.

4. перан. Даваць хабар (разм.).

   • С. хабар (падкупляць).

|| наз. сованне, ✂.