Verbum

свавольны, ✂ і сваявольны, ✂.

1. Гарэзлівы, гуллівы. Свавольнае дзіця.

   • С. ветрык (перан.).

2. Схільны да свавольства; упарты, неслух.

   • Нічога не слухае гэты с. сын, усё па-свойму робіць.

|| наз. свавольнасць, ✂.

свавольства, ✂ і сваявольства, ✂, н.

1. Гарэзлівасць, гуллівасць.

   • С. дзяцей.

2. Свавольныя паводзіны, учынкі, якія ідуць наперакор каму-н.

свалата, ✂, ж. (разм. лаянк.).

Тое, што і сволач (у 2 знач.).

свалачны, ✂ (разм. лаянк.).

Подлы, агідны.

• С. характар.

сварка, ✂, ж.

Спрэчка, якая адначасова адбываецца з крыкам, шумам і пад.

• Распачаць сварку.
• Лепш благі мір, як добрая с. (прыказка).

сварлівы, ✂.

Схільны да сварак, спрэчак.

• С. сусед.
• С. характар.

|| наз. сварлівасць, ✂.

сварыцца, ✂; незак.

1. Распачынаць сварку, лаяцца з кім-н.

   • Сварацца жанчыны каля студні.

2. Крычаць на каго-н., лаяць за што-н.

   • На мужа сварылася жонка.

|| зак. пасварыцца, ✂.

сварыць, ✂; незак.

Выклікаць сварку, спрэчку каго-н. з кім-н.

|| зак. пасварыць, ✂.

• П. сяброў.

свастыка, ✂, ж.

1. Знак у выглядзе крыжа з загнутымі пад вуглом канцамі — арнаментальны матыў у старажытных культурах, у мастацтве некаторых народаў.

2. Эмблема германскага фашызму.

сват, ✂, м.

1. Той, хто сватае каго-н. каму-н.

   • Сустракаць сватоў.

2. Бацька мужа ў адносінах да жончыных ці бацька жонкі ў адносінах да мужавых бацькоў.

   • Ні сват ні брат (ніякая не радня).

|| ж. свацця, ✂.