Verbum

санца...

Першая частка складаных слоў; ужыв. замест «сонца...», калі націск у другой частцы слова падае на першы склад, напр. санцапёк, санцалюбны, санцацвет.

санцапёк, ✂, м.

Месца, дзе моцна прыпякае сонца.

• Ляжаць на санцапёку.

санэпідстанцыя, ✂ і санэпідэмстанцыя, ✂, ж.

Скарачэнне: санітарна-эпідэміялагічная станцыя — установа, што ажыццяўляе санітарны нагляд і санітарна-проціэпідэмічнае абслугоўванне.

сап, ✂, м.

Заразная хвароба коней і некаторых іншых жывёл, якая перадаецца чалавеку.

|| прым. сапны, ✂.

сапа, ✂, м. (спец.).

Глыбокі акоп, які капаецца ў напрамку да пазіцыі праціўніка для паступовага і скрытага набліжэння да яго.

• Капаць сапу.

◊

• Ціхай сапай (разм.) — непрыкметна, цішком.

сапернік, ✂, м.

Чалавек, які сапернічае з кім-н. у чым-н.

• Сур’ёзны с. чэмпіёна.
• Няма сапернікаў у каго-н. у чым-н. (няма роўных).

|| ж. саперніца, ✂.

|| прым. саперніцкі, ✂.

сапернічаць, ✂; незак.

Дамагаючыся адной і той жа мэты, спаборнічаць з кім-, чым-н.

• С. у ведах.

|| наз. саперніцтва, ✂.

сапёр, ✂, м.

Ваеннаслужачы інжынерных войск.

|| прым. сапёрны, ✂.

• С. батальён.
• Сапёрныя работы.
• С. інструмент.

саплівы, ✂ (разм.).

Такі, у якога цякуць з носа соплі.

• С. хлапчук (таксама перан. пра маладога, нявопытнага чалавека; пагард.).

|| наз. саплівасць, ✂.

сапляк, ✂, м.

1. Тое, што і соплі.

2. Нявопытны чалавек, які мала ведае жыццё; малакасос (разм. пагард.).

|| ж. саплячка, ✂.

|| прым. сапляцкі, ✂.