Verbum

пячыся, ✂; незак.

1. Гатавацца сухім награваннем, на адкрытым агні, у духу або на патэльні.

   • Бульба пячэцца ў прыску.
   • Пячэцца яечня на патэльні.

2. Знаходзіцца на моцным сонцы, у гарачым месцы (разм.).

   • П. каля печы.

3. Мець здольнасць, уласцівасць абпальваць, жыгацца.

   • Крапіва пячэцца.

|| зак. спячыся, ✂.

пячэнне, ✂, н.

1. гл. пячы.

2. Кандытарскі выраб з кавалачкаў салодкага цеста.

   • Пачак пячэння.

пяшком, прысл.

Пешым ходам, пехатой.

• Ісці п.

|| памянш. пяшэчкам, ✂.

пяшчота, ✂, ж.

1. Поўнае задавальненне чыіх-н. жаданняў, капрызаў.

   • Жыць у пяшчоце.

2. Пачуццё ласкі, замілавання, мяккасці ў адносінах да каго-, чаго-н.

   • Мацярынская п.

3. толькі (пяшчоты, -чот). Учынкі, словы, якімі выказваюцца пачуцці ласкі, замілавання.

пяшчотнасць, ✂, ж.

1. гл. пяшчотны.

2. Ласкавасць, пяшчота.

   • П. маці да дзяцей.

пяшчотны, ✂.

1. Поўны ласкі, замілавання, які выяўляе ласку, любоў.

   • П. позірк.

2. перан. Мяккі, лагодны, вельмі прыемны.

   • П. голас.
   • П. ветрык.

|| наз. пяшчотнасць, ✂.

пяюн, ✂, м. (разм.).

Той, хто вельмі любіць спяваць, многа спявае, пявун.

|| ж. пяюха, ✂.

раб, ✂, м.

1. У рабаўладальніцкім грамадстве: чалавек, які з’яўляўся поўнай уласнасцю гаспадара-рабаўладальніка і быў пазбаўлены правоў і сродкаў вытворчасці.

   • Гандаль рабамі.
   • Цяжкая праца рабоў.
   • Паўстанне рабоў.

2. перан. Наогул — чалавек залежны, прыгнечаны ва ўмовах эксплуататарскага грамадства.

3. перан., чаго. Чалавек, які поўнасцю падпарадкаваў чаму-н. сваю волю, свае ўчынкі (кніжн.).

   • Р. моды.
   • Р. уласнасці.
   • Р. сваіх прывычак.

|| ж. рабыня, ✂ і раба, ✂.

|| прым. рабскі, ✂.

• Рабская псіхалогія.

раб...

Скарачэнне ў знач. прыметніка рабочы, напр. рабкор (рабочы карэспандэнт), рабсіла (рабочая сіла).

рабаваць, ✂; незак.

1. Забіраць сілай, разбоем што-н. у каго-н.; грабіць.

   • Р. людзей.

2. перан. Разараць паборамі, падаткамі; абіраць (разм.).

|| зак. абрабаваць, ✂.

|| наз. абрабаванне, ✂.

|| наз. рабаванне, ✂.