Verbum

прапячы, ✂; зак.

1. Даць спячыся да поўнай гатоўнасці.

   • П. мяса.

2. Прапаліць чым-н. моцна нагрэтым.

   • П. дзірку ў дошцы.

3. Правесці які-н. час, пекучы што-н.

   • Усю ноч прапяклі хлеб.

|| незак. прапякаць, ✂.

прапячыся, ✂; зак.

Спячыся да гатоўнасці.

• Пірог добра прапёкся.

|| незак. прапякацца, ✂.

прараб, ✂, м.

Непасрэдны кіраўнік на будаўніцтве чаго-н.

|| прым. прарабскі, ✂.

прарабіць, ✂; зак.

1. Зрабіць адтуліну ў чым-н.

   • П. ход у плоце.

2. Выканаць, зрабіць.

   • П. вялікую работу.

3. Тое, што і прапрацаваць (у 1 знач.).

   • П. усё жыццё на заводзе.

|| незак. прарабляць, ✂.

праразны, ✂.

1. гл. прарэзаць.

2. Ушыты ў прарэз.

   • Праразныя кішэні.

праран, ✂, м. (спец.).

1. Звужаная частка рэчышча, праход, які часова пакідаецца для пропуску вады пры збудаванні плаціны і закрываецца пры завяршэнні работ.

2. Прамывіна, адтуліна ў плаціне, дамбе, прарванай водным патокам.

прарасці, ✂; зак.

1. Выпусціць расток.

   • Агуркі прараслі.

2. Выпусціць расток праз што-н. прабіцца.

   • Трава прарасла праз жвір.

|| незак. прарастаць, ✂.

|| наз. прарастанне, ✂.

прарасціць, ✂; зак.

Дачакацца паяўлення растка.

• П. насенне перад пасадкай.

|| незак. прарошчваць, ✂.

|| наз. прарошчванне, ✂.

прарвацца, ✂; зак.

1. Разарвацца, утварыўшы дзірку.

   • Мяшок прарваўся.

2. Зламацца пад напорам чаго-н.

   • Плаціна прарвалася.
   • Прарвалася яе крыўда (перан.).

3. Лопнуць, даўшы выхад адкуль-н. чаму-н.

   • Нарыў прарваўся.

4. Сілай пракласці сабе шлях адкуль-н.

   • П. з акружэння.

|| незак. прарывацца, ✂.

|| наз. прарыў, ✂.

|| прым. прарыўны, ✂.

прарваць, ✂; зак.

1. Разарваўшы, зрабіць адтуліну, дзірку ў чым-н.

   • П. панчоху.

2. Пра ваду: напорам прамыўшы адтуліну, разбурыць перашкоду.

   • Прарвала плаціну.

3. Прабіцца праз што-н., зламаўшы супраціўленне.

   • П. варожую блакаду.

4. Зрабіць радзейшым, вырваўшы частку раслін.

   • П. буракі.

5. безас., каго (што). Аб раптоўным пераходзе ад бяздзеяння ці спакойнага стану да якога-н. інтэнсіўнага дзеяння (разм.).

   • Ён доўга маўчаў, але тут і яго прарвала.

|| незак. прарываць, ✂.

|| наз. прарыў, ✂.

|| прым. прарыўны, ✂.