Verbum

палац, ✂, м.

1. Вялікі і пышны будынак, які звычайна выдзяляецца сваёй архітэктурай.

2. Такі будынак, які з’яўляецца месцазнаходжаннем манарха і яго сям’і.

   • Царскі п.

3. У спалуч. з Р азначае: вялікі будынак шырокага грамадскага прызначэння.

   • П. піянераў.
   • П. спорту.

|| прым. палацавы, ✂.

палацёр, ✂, м.

1. В палацёра. Работнік, які націрае паркетныя падлогі.

2. В палацёр. Бытавая машына для націрання паркетнай падлогі.

   • Электрычны п.

|| прым. палацёрскі, ✂ і палацёрны, ✂.

палацёрны, ✂.

1. гл. палацёр.

2. Які мае адносіны да працы палацёра, да націрання падлогі.

   • Палацёрныя работы.
   • Палацёрная шчотка.

палаці, ✂ (уст.).

Тое, што і палаткі.

палаць, ✂; незак.

1. Гарэць яркім полымем.

   • Палаюць дровы ў печы.

2. перан. Станавіцца чырвоным, гарачым ад прыліву крыві.

   • Твар палаў.

3. перан., чым. Быць ахопленым якім-н. пачуццём, быць узбуджаным.

   • П. каханнем да каго-н.

палачкападобны, ✂.

Які па форме нагадвае палачку, кароткую рыску.

• Палачкападобныя бактэрыі.

палаш, ✂, м.

Халодная ручная зброя з доўгім прамым клінком.

|| прым. палашны, ✂.

палеа...

Першая частка складаных слоў са знач.:

• 1) які мае адносіны да старажытных эпох, да глыбокай старажытнасці, напр. палеаазіяты, палеаазіяцкі;
• 2) які мае адносіны да палеанталогіі, палеанталагічны, напр. палеабатаніка, палеазаалогія;
• 3) які мае адносіны да вывучэння глыбокай старажытнасці, напр. палеапаталогія, палеарэнтгеналогія, палеафіталогія.

палеаграфія, ✂, ж.

Навука аб развіцці пісьменства і старажытных рукапісах, мэта якой вызначыць час і месца іх узнікнення паводле знешняга выгляду і пісьма.

|| прым. палеаграфічны, ✂.

палеазаўр, ✂, м.

Вялізная выкапнёвая яшчарка.