Verbum

ніцма, прысл.

Тварам уніз.

• Стары ляжаў н., уткнуўшыся тварам у зямлю.

ніцы, ✂.

Пра дрэвы, кусты: з доўгімі звісаючымі галінамі.

• Ніцыя лозы.

ніць, ✂, ж.

1. мн. Тое, што і нітка.

2. Прадмет, які падобны на нітку, нагадвае нітку.

   • Н. лямпы напальвання.
   • Ніці павуціння.

3. перан. Тое, што злучае адно з адным, служыць для сувязі.

   • Ніці дружбы.

◊

• Праходзіць пуцяводнай ніццю (кніжн.) — вылучацца, падкрэслівацца ў якасці галоўнай ідэі.

• Пуцяводная ніць — тое, што дапамагае знайсці верны шлях у дасягненні чаго-н.

|| прым. ніцяны, ✂.

нічога​¹, займ. ✂, нескл.

Тое, што і нішто​¹ (у 1 знач.).

• Яго н. не цікавіць.

нічога​², прысл.

1. прысл. Тое, што і нішто (у 1 знач.).

   • Адчуваю сябе н.

2. безас. у знач. вык. Хоць бы што, не шкодзіць.

   • Многія стаміліся, а ён — н.

3. у знач. пабочн. Неістотна, не мае значэння; абыдзецца.

   • Н., шапка знойдзецца.

нічый, займ.

Які не належыць нікому.

• Нічыя зямля.

нічыйны, ✂ (разм.).

1. гл. нічыя.

2. Тое, што і нічый.

нічыя, ✂, ж.

Такі вынік гульні, барацьбы і пад., калі ні адзін з праціўнікаў не выйграе.

• Згадзіцца на нічыю.

|| прым. нічыйны, ✂.

• Н. лік.

ніша, ✂, ж.

Паглыбленне ў сцяне для змяшчэння там чаго-н.

• Глыбокая н.

нішкам, прысл. (разм.).

1. Моўчкі. Ка мне схілілася ты н.

2. Непрыкметна для іншых; употай.

   • Увайсці ў хату н.