Verbum

немагчымы, ✂.

1. Неажыццявімы, невыканальны.

   • Няма нічога немагчымага (наз.).

2. перан. Такі, што нельга выцерпець, вынесці; нясцерпны.

   • Немагчымая духата.

|| наз. немагчымасць, ✂.

немажлівы, ✂.

Тое, што і немагчымы (у 1 знач.).

|| наз. немажлівасць, ✂.

немалаважны, ✂.

Даволі важны, істотны.

• Немалаважныя падзеі.

|| наз. немалаважнасць, ✂.

немалы, ✂.

Даволі вялікі, значны.

• Немалыя грошы.
• Н. шлях.
• Пражыць нямала (прысл.).

немарач, ✂, ж. (абл.).

Глухое, цёмнае месца, цемра.

• Такая н., хоць вока выкалі.

немата, ✂, ж.

1. Адсутнасць дару мовы.

   • Прыроджаная н.

2. перан. Нямая цішыня.

   • Вячэрняя н.

3. перан. Бяспраўе.

   • Векавая н. і адсталасць.

немаўля, ✂, н.

Малое дзіця.

|| памянш.-ласк. немаўлятка, ✂.

немач, ✂, ж. (разм.).

1. Недамаганне, слабасць, хвароба.

   • Забывацца на сваю н.

2. Гора, няшчасце.

◊

• Каб на яго (яе, іх, цябе, вас) немач; няхай яго (яе, іх, цябе, вас) немач (разм. груб.) — праклён са значэннем «чорт яго (яе, іх, цябе, вас) бяры».

неметал, ✂, м. (спец.).

Хімічна простае рэчыва, якое не належыць да металаў.

немец, ✂, м. (разм.).

Нямы мужчына.