Verbum

набыцца, ✂; зак. (разм.).

1. Прабыць, пабыць дзе-н. удосталь.

   • Н. у лесе.

2. Пабыць доўгі час у якім-н. стане.

   • Н. у бядзе.

набыць​¹, ✂; зак.

1. Стаць уладальнікам чаго-н.

   • Н. матацыкл.

2. Атрымаць спецыяльнасць.

   • Н. прафесію.

3. Зрабіцца якім-н. па знешняму выгляду.

   • Пакой набыў утульны выгляд.

4. Заслужыць, здабыць прызнанне.

   • Н. аўтарытэт.

5. Заразіцца чым-н. (разм.).

   • Н. туберкулёз.

|| незак. набываць, ✂.

|| наз. набыццё, ✂.

набыць​², ✂; зак. (разм.).

Тое, што і набыцца (у 1 знач.), ужыв. звычайна толькі з адмоўем «не».

• Доўга ты тут не набудзеш.

набэрсаць, ✂; зак. (разм.).

Наблытаць у нейкай колькасці.

• Н. нітак.

набярэжны, ✂.

1. Размешчаны на беразе, каля берага.

   • Н. бульвар.

2. набярэжная, -ай, -ыя, -ых, ж. Бераг, умацаваны сцяной з каменя, цэменту, дрэва і інш., а таксама вуліца, якая ідзе ўздоўж такога берага.

   • Дом на набярэжнай.

нава...

Першая частка складаных слоў; ужыв. замест «нова...», калі націск у другой частцы падае на першы склад, напр. навагодні, навамодны.

навабранец, ✂, м.

Той, хто толькі што прызваны на ваенную службу.

|| прым. навабранскі, ✂.

навага, ✂, ж.

Паўночная марская рыба сямейства трасковых.

|| прым. навагавы, ✂.

навагодні, ✂.

Які мае адносіны да Новага года, да яго святкавання.

• Навагодняя ёлка.

навадзіць, ✂; зак.

1. Прывесці многа каго-н. куды-н.

2. Павадзіць каго-н. доўгі час.

   • Н. па лесе.