Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

мнагалецце, , н. (уст.).

Абвяшчэнне слоў “многая лета”, у час царкоўнага набажэнства як пажаданне доўгага жыцця.

мнагалюдны, .

З вялікай колькасцю людзей.

  • М. сход.

|| наз. мнагалюднасць, .

мнагамесны, .

З вялікай колькасцю месц для пасажыраў, гледачоў і пад.

  • М. самалёт.
  • Мнагамесная зала.

мнагамужжа, , н.

Знаходжанне жанчыны ў шлюбе адначасова з некалькімі мужчынамі; паліандрыя.

мнаганожка, , ж.

  1. Наземная жывёліна класа членістаногіх з целам, падобным на чарвяка і вялікай колькасцю ножак.

  2. Мнагалетняя травяністая папаратнікавая расліна сямейства мнаганожкавых.

мнагаполле, , н.

Сістэма земляробства, пры якой мнагакратна чаргуюцца пасевы разнастайных культур.

|| прым. мнагапольны, .

мнагасільны, .

Які мае вялікую магутнасць (пра маторы, машыны, механізмы).

  • М. матор.

мнагаслоўе, , н.

Збыткоўнасць слоў, няўменне коратка выказваць думкі.

  • Нуднае м.

мнагаслоўны, .

Якому ўласціва збыткоўнасць слоў як загана.

  • Мнагаслоўнае апавяданне.

|| наз. мнагаслоўнасць, .

мнагатомны, .

Які складаецца з некалькіх, з многіх тамоў.

  • М. раман.