Verbum

масціты, ✂.

Які заслужыў сваёй шматгадовай плённай дзейнасцю павагу і прызнанне.

• М. вучоны.

|| наз. масцітасць, ✂.

масціцца, ✂; незак.

1. Зручна размяшчацца, уладкоўвацца.

   • М. на возе.

2. перан. Мець карыслівы намер, намервацца (разм.).

   • Ці не ў начальнікі ён мосціцца?

масціць, ✂; незак.

1. Рабіць насціл з дошак, бярвення.

   • М. падлогу.

2. Тое, што і брукаваць.

   • Брук м.

3. Старанна ўкладваць, размяшчаць (разм.).

   • М. мэблю ў кузаў.

|| зак. вымасціць, ✂, замасціць, ✂ і намасціць, ✂.

|| наз. машчэнне, ✂.

масць, ✂, ж.

1. Колер шэрсці ў жывёл.

   • Конь гнядой масці.

2. Частка калоды ігральных карт, якая адрозніваецца колерам і формай ачкоў.

   • Званковая м.

◊

• Усіх масцей (неадабр.) — розных відаў, напрамкаў, поглядаў.

мат​¹, ✂, м.

Пройгрыш у шахматнай гульні.

• Спёрты м.

|| прым. матавы, ✂.

• Матавая пазіцыя.

мат​², ✂, м. (разм.).

Брыдкая лаянка.

|| прым. мацерны, ✂.

мата, ✂, ж.

Пляцёнка з саломы, чароту, травы і пад., якую звычайна сцелюць на падлогу.

матава-...

Першая частка складаных слоў са знач. матавы, з матавым адценнем, напр. матава-белы, матава-блакітны, матава-малочны, матава-серабрысты.

матавіла, ✂, н.

1. Прыстасаванне для змотвання нітак у маткі.

2. Частка жняяркі, камбайна і пад., якая нагінае сцябліны збажыны, травы да рэжучага апарата.

матавоз, ✂, м.

Лакаматыў з рухавіком унутранага згарання невялікай магутнасці, прызначаны для дапаможных і манеўровых работ.

|| прым. матавозны, ✂.