Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

куткавы, .

Які знаходзіцца, размешчаны ў кутку.

  • Куткавое акно.

кутні, .

Пра зубы: карэнны.

  • К. зуб.

кутнік, , м. (разм.).

Крайні карэнны зуб.

куток, , м.

  1. Тое, што і кут.

  2. Зацішная, прыгожая, утульная мясцовасць.

    • Райскі к. на Нарачы.

|| памянш. куточак, .

куты, .

Тое, што і каваны.

куфар, , м.

Вялікая скрынка з векам для захоўвання тканіны, адзежы, каштоўнасцей.

|| прым. куфравы, .

куфель, , м.

Спецыяльная кружка для піва.

|| прым. куфельны, і куфлевы, .

куфэрак, , м.

  1. Невялікі куфар; тое, што і куфар.

  2. Дарожная скрынка, род чамадана, звычайна прыгожа аформленая.

|| прым. куфэрачны, .

кухан, , м.

Невялікі круглы праснак у выглядзе піражка з паглыбленнем у сярэдзіне, куды клалі цыбулю, сыпалі мак.

|| прым. куханны, .

кухар, , м.

Той, хто гатуе стравы; повар.

|| прым. кухарскі, .