Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

куткавы, ✂.

Які знаходзіцца, размешчаны ў кутку.

  • Куткавое акно.

кутні, ✂.

Пра зубы: карэнны.

  • К. зуб.

кутнік, ✂, м. (разм.).

Крайні карэнны зуб.

куток, ✂, м.

  1. Тое, што і кут.

  2. Зацішная, прыгожая, утульная мясцовасць.

    • Райскі к. на Нарачы.

|| памянш. куточак, ✂.

куты, ✂.

Тое, што і каваны.

куфар, ✂, м.

Вялікая скрынка з векам для захоўвання тканіны, адзежы, каштоўнасцей.

|| прым. куфравы, ✂.

куфель, ✂, м.

Спецыяльная кружка для піва.

|| прым. куфельны, ✂ і куфлевы, ✂.

куфэрак, ✂, м.

  1. Невялікі куфар; тое, што і куфар.

  2. Дарожная скрынка, род чамадана, звычайна прыгожа аформленая.

|| прым. куфэрачны, ✂.

кухан, ✂, м.

Невялікі круглы праснак у выглядзе піражка з паглыбленнем у сярэдзіне, куды клалі цыбулю, сыпалі мак.

|| прым. куханны, ✂.

кухар, ✂, м.

Той, хто гатуе стравы; повар.

|| прым. кухарскі, ✂.