Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

кветкаводства, , н.

Вырошчванне кветак як галіна садаводства.

  • Трэба развіваць к.

|| прым. кветкаводчы, .

кветнік, , м.

Градка, клумба або агародзік, дзе растуць кветкі.

  • К. перад вокнамі.

|| прым. кветнікавы, .

квецень, , ж., зб.

Кветкі (на дрэвах, раслінах, лузе і пад.); цвіценне.

  • К. садоў.

квіетызм, , м. (кніжн.).

Пасіўна-сузіральныя, абыякавыя адносіны да рэчаіснасці.

|| прым. квіетычны, .

квінта, , ж.

  1. Пятая ступень гамы, а таксама інтэрвал паміж першай і пятай ступенямі.

  2. Самая высокая па тону струна некаторых струнных інструментаў.

  • Павесіць нос на квінту (разм. жарт.) — зажурыцца, засумаваць.

квінтэсенцыя, , ж. (кніжн.).

Аснова, сутнасць чаго-н.

  • К. апавядання.
  • К. падзеі.

квінтэт, , м.

  1. Музычны твор для пяці выканаўцаў з самастойнымі партыямі для кожнага.

    • К. Р.Шумана.
  2. Ансамбль з пяці выканаўцаў такога твора.

    • К. цымбалістаў.

|| прым. квінтэтны, .

квіт, , м. (разм.).

Квітанцыя.

  • Паштовы к.

|| прым. квітовы, .

квіта у знач. вык. (разм.).

Усё, даволі; ніякай размовы. Заплаціла і к. І к., дзядзька Мікіта! (і ўсё тут).

квітанцыя, , ж.

Афіцыйная распіска ў атрыманні ад каго-н. грошай або іншых каштоўнасцей.

|| прым. квітанцыйны, .