Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

канаплянка, ✂, ж.

  1. Пеўчая птушка атрада вераб’іных, з доўгім хвастом і канічнай дзюбай.

  2. Хустка з канапляных нітак (абл.).

канарэйка, ✂, ж.

Пеўчая птушка паўднёвых краін з ярка-жоўтым апярэннем, больш вядомая як пакаёвая.

|| прым. канарэечны, ✂.

  • К. колер (светла-жоўты).

канат, ✂, м.

Тоўстая моцная вяроўка з пяньковага валакна або дроту.

  • Сталёвы к.

|| прым. канатны, ✂. Канатная дарога.

канатаходзец, ✂, м.

Цыркавы артыст, які выконвае практыкаванні на нацягнутым у паветры канаце.

канаус, ✂, м.

Гатунак шчыльнай шаўковай тканіны.

|| прым. канаусавы, ✂.

канаць, ✂; незак.

  1. Паміраць у муках, канчацца.

    • К. у нечалавечых пакутах.
  2. перан. Набліжацца да канца, канчацца.

|| наз. кананне, ✂.

канва, ✂, ж.

  1. Рэдкая сятчатая накрухмаленая або праклееная тканіна для вышыўкі крыжам па клетках.

    • Вышываць па канве.
  2. перан. Аснова чаго-н.

    • Сюжэтная к. рамана.
    • Храналагічная к. (пералік падзей, размешчаных у храналагічнай паслядоўнасці).

|| прым. канвовы, ✂.

канваір, ✂, м.

Той, хто канваіруе каго-, што-н.

  • Калона палонных з канваірамі.

|| прым. канваірскі, ✂.

канваіраваць, ✂; незак.

Суправаджаць канвоем.

  • К. палонных.

канвеер, ✂, м.

Машына для бесперапыннага перамяшчэння апрацоўваемых вырабаў ад аднаго рабочага да другога або для транспарціроўкі грузаў.

  • Па канвееру (ад аднаго да другога перадаваць і пад.).
  • Паставіць на к. што-н. (перан. наладзіць бесперабойную вытворчасць чаго-н.).

|| прым. канвеерны, ✂.

  • Канвеерная лента.