Verbum

інкубаторый, ✂, м. (спец.).

Памяшканне, ў якім размешчаны інкубатары.

інкубацыя, ✂, ж. (спец.).

1. Скрыты перыяд хваробы з моманту заражэння да з’яўлення яе першых прымет.

2. Штучнае вывядзенне маладых асобін у інкубатары.

|| прым. інкубацыйны, ✂.

інсаляцыя, ✂, ж. (спец.).

Асвятленне сонечнымі промнямі.

• Ступень інсаляцыі памяшкання.

|| прым. інсаляцыйны, ✂.

інсінуацыя, ✂, ж. (кніжн.).

Паклёпніцкая выдумка, накіраваная супраць каго-н.

|| прым. інсінуацыйны, ✂.

інспектаваць, ✂; незак.

Правяраць правільнасць чыіх-н. дзеянняў шляхам нагляду і інструктавання.

• І. школу.

|| наз. інспектаванне, ✂ і інспекцыя, ✂.

інспектар, ✂, м.

Службовая асоба, якая займаецца інспектаваннем каго-, чаго-н.

• Фінансавы і.

|| прым. інспектарскі, ✂.

інспекцыя, ✂, ж.

1. гл. інспектаваць.

2. Установа, арганізацыя, якая інспектуе каго-, што-н.

   • Санітарная і.

|| прым. інспекцыйны, ✂.

інспіраваць, ✂; зак. і незак. (кніжн.).

Нагаворамі, падбухторваннем выклікаць (выклікаць) у каго-н. якія-н. думкі, погляды і пад.

• І. беспарадкі.

|| наз. інспірацыя, ✂ і інспіраванне, ✂.

інспіратар, ✂, м. (кніжн.).

Той, хто інспіруе што-н.

|| прым. інспіратарскі, ✂.

інстанцыя, ✂, ж.

Асобная ступень у сістэме падначаленых адзін другому органаў (дзяржаўных, партыйных, судовых і інш.).

• Вышэйшыя інстанцыі.
• Хадзіць па інстанцыях.

|| прым. інстанцыйны, ✂.