Verbum

знудзіцца, ✂; зак.

Сумуючы па кім-, чым-н., змучыцца, стаміцца.

• З. па родных.

знудзіць, ✂; безас.; зак. (разм.).

Зрабіцца блага, званітаваць.

знутры, прысл.

З унутранага боку.

• Зачыніць дзверы з. на завалу.

знюхацца, ✂; зак.

1. Пазнаць адзін аднаго па нюху.

   • Сабакі знюхаліся.

2. перан., з кім. Уступіць у тайную змову, блізкія адносіны (разм. неадабр.).

знябыты, ✂ (разм.).

Змораны, змучаны.

• З. ад доўгай хады.

знябыцца, ✂; зак. (разм.).

Змарыцца, змучыцца.

• 3 за доўгую дарогу.

|| незак. знебывацца, ✂.

знявага, ✂, ж.

1. гл. зняважыць.

2. Тое, што можа зняважыць, абразлівы ўчынак, слова.

   • Нанесці каму-н. знявагу.
   • Пакараць каго-н. за знявагу.

зняважлівы, ✂.

Які змяшчае ў сабе знявагу.

• З. позірк.

|| наз. зняважлівасць, ✂.

зняважыць, ✂; зак.

Зняславіць, прынізіць, абразіць.

• З. сваімі паводзінамі.
• З. чые-н. пачуцці.

|| незак. зневажаць, ✂.

|| наз. зневажанне, ✂ і знявага, ✂.

зняверыцца, ✂; зак.

Страціць веру, давер’е.

• З. ў сябрах.

|| незак. знявервацца, ✂.