Verbum

зефір​¹, ✂, м.

У старажытных грэкаў: заходні вецер; у паэзіі: цёплы лёгкі вецер.

|| прым. зефірны, ✂.

зефір​², ✂, м.

Род пасцілы.

|| прым. зефірны, ✂.

зефір​³, ✂, м.

Тонкая баваўняная тканіна.

|| прым. зефіравы, ✂.

• Зефіравая сарочка.

з’ехацца, ✂; зак.

1. Едучы, сустрэцца, сутыкнуцца.

   • З. на ростанях.

2. Сабрацца ў адно месца, прыехаўшы з розных месц (пра многіх).

   • На вяселле з’ехалася ўся радня.

|| незак. з’язджацца, ✂.

|| наз. з’езд, ✂.

з’ехаць, ✂; зак.

1. Едучы, спусціцца з чаго-н.

   • З. з гары на санках.

2. Едучы, павярнуць у бок.

   • З. з дарогі.

3. Пакінуць якое-н. жыллё, перасяліўшыся (разм.).

   • З. з кватэры.

4. перан. Ссунуцца з месца, спаўзці; асунуцца ўніз (разм.).

   • Шапка з’ехала на патыліцу.
   • У непрытомнасці жанчына з’ехала на зямлю.

◊

• З’ехаць з глузду (разм.) — страціць розум, звар’яцець.

|| незак. з’язджаць, ✂.

зёлкі, ✂, ж.

Лекавыя травы.

• Збіраць з.

зжаваць, ✂; зак.

1. Пажаваўшы, з’есці.

2. Сапсаваць жаваннем.

   • Цяля зжавала кашулю.

|| незак. зжоўваць, ✂.

зжаліцца, ✂; зак.

Праявіўшы, адчуўшы жаласць, зрабіць што-н. патрэбнае, прыемнае для каго-, чаго-н., злітавацца.

• З. над небаракам.

зжаўцелы, ✂.

Які зжаўцеў, стаў жоўтым.

• Зжаўцелыя старыя здымкі.

зжахнуцца, ✂; зак. (разм.).

Раптоўна і моцна спужацца.