Verbum

culprit [ˈkʌlprɪt] n.

1. вінава́ты; вінава́тая; злачы́нец, злачы́нца; злачы́нка

2. law абвінава́чаны; абвінава́чаная; падсу́дны; падсу́дная

cult [kʌlt] n.

1. культ

2. сляпо́е паклане́нне, абагаўле́нне

cultivate [ˈkʌltɪveɪt] v.

1. абрабля́ць, урабля́ць, апрацо́ўваць, культывава́ць (глебу, зямлю)

2. выро́шчваць, разво́дзіць, культывава́ць

3. развіва́ць, паляпша́ць, спрыя́ць (развіццю чаго-н.);

cultivate the mind развіва́ць інтэле́кт

4. дамага́цца, дабіва́цца сябро́ўства/прыхі́льнасці (каго-н.);

He cultivates the sort of people who can be useful to him. Ён дамагаецца сяброўства з тымі, ад каго можа мець якую-небудзь карысць.

cultivated [ˈkʌltɪveɪtɪd] adj.

1. культу́рны, развіты́ (чалавек, розум, густ і да т.п.)

2. культу́рны, які́ вырошчваецца/разво́дзіцца (пра расліны)

cultivation [ˌkʌltɪˈveɪʃn] n.

1. апрацо́ўка (глебы), культыва́цыя

2. выро́шчванне, развядзе́нне (раслін)

cultivator [ˈkʌltɪveɪtə] n.

1. земляро́б

2. культыва́тар

cultural [ˈkʌltʃərəl] adj. культу́рны, які́ мае адно́сіны да культу́ры;

cultural activities культу́рная дзе́йнасць;

a cultural centre культу́рны цэнтр

culture [ˈkʌltʃə] n.

1. культу́ра;

ancient culture старажы́тная культу́ра;

a consumer culture культу́ра спажыва́ння;

popular culture поп-культу́ра;

the Minister for Сulture міні́стр культу́ры

2. развядзе́нне (рыбы, вустрыц, вінаграднай лазы і да т.п.)

3. biol. культу́ра (бактэрый, клетак)

cultured [ˈkʌltʃəd] adj.

1. культу́рны, развіты́, адукава́ны;

a cultured mind развіты́ інтэле́кт;

a highly cultured man чалаве́к высо́кай культу́ры

2. гадава́ны, які́ разводзіцца/выро́шчваецца;

cultured pearls вы́рашчаны жэ́мчуг

cul-de-sac [ˈkʌldəsæk] n. тупі́к, глухі́ заву́лак