Verbum

burly [ˈbɜ:li] adj. вялі́кі; мо́цны

burn​¹ [bɜ:n] n.

1. апёк;

a minor burn нязна́чны апёк

2. the burn пяко́та, смыле́нне (у мышцах)

burn​² [bɜ:n] v. (burnt or burned)

1. гарэ́ць, згара́ць

2. палі́ць, спа́льваць;

be burnt to the ground згарэ́ць датла́

3. палі́ць; ацяпля́ць;

burn wood in one’s grate палі́ць камі́н дро́вамі

4. падпалі́ць, перасма́жыць;

I burnt the toast. Я спаліў грэнку.

5. выкліка́ць зага́р; атры́мліваць апёк, апячы́ся;

Don’t burn your mouth with the soup! Не апячы рот супам!

6. fml (with) гарэ́ць (якім-н. жаданнем);

He was burning to go climbing again. У яго было неадольнае жаданне зноў пайсці ў горы.

♦

burn one’s bridges спалі́ць масты́, адрэ́заць сабе́ шлях да адступле́ння;

burn the candle at both ends безразва́жна растра́чваць сі́лы;

burn one’s fingers/get one’s fingers burnt апячы́ па́льцы; апа́рыцца (нечакана атрымаць кепскі вынік)

burn away [ˌbɜ:nəˈweɪ] phr. v. паступо́ва згара́ць; паступо́ва спа́льваць

burn down [ˌbɜ:nˈdaʊn] phr. v. згарэ́ць; спалі́ць датла́

burn out [ˌbɜ:nˈaʊt] phr. v.

1. згарэ́ць датла́

2. зму́чыцца, змарне́ць

burn up [ˌbɜ:nˈʌp] phr. v.

1. згарэ́ць

2. загара́цца; разгара́цца (пра агонь)

3. : You’re burning up. У цябе тэмпература.

4. infml раззлава́ць; раззлава́цца

burner [ˈbɜ:nə] n.

1. tech. гарэ́лка (прыбор); фарсу́нка

2. фае́рка, канфо́рка (газавай пліты)

burning​¹ [ˈbɜ:nɪŋ] n.

1. гарэ́нне

2. прака́льванне; абпа́льванне, абпа́л

burning​² [ˈbɜ:nɪŋ] adj.

1. ве́льмі мо́цны, нясце́рпны (пра пачуцці);

a burning desire мо́цнае жада́нне

2. ве́льмі ва́жны, актуа́льны; пі́льны, во́стры;

a burning issue актуа́льнае пыта́нне

3. мо́цны, пяке́льны, пяку́чы (пра боль)

4. гара́чы, пяке́льны;

the burning sun пяке́льнае со́нца

burnish [ˈbɜ:nɪʃ] v. чы́сціць, палірава́ць; даво́дзіць да бля́ску

burnt​¹ [bɜ:nt] adj. згарэ́лы, спа́лены

burnt​² [bɜ:nt] past, p.p. → burn​²

burn-out [ˈbɜ:naʊt] n. знясі́ленне (фізічнае і маральнае)