Verbum

black​² [blæk] adj.

1. чо́рны; цёмны;

a black night цёмная ноч;

turn black чарне́ць, счарне́ць;

His face was black with anger. Яго твар сцямнеў ад злосці.

2. чарнаску́ры, цемнаску́ры;

black race чо́рная ра́са

3. бру́дны;

black hands бру́дныя ру́кі

4. злы, зло́сны;

look black at smb. злава́ць на каго́-н.; кі́нуць зло́сны по́зірк на каго́-н.

5. змро́чны, пану́ры; тужлі́вы; безнадзе́йны;

black despair ро́спач, безвыхо́дны адча́й;

black humour «чо́рны гу́мар», змро́чны гратэ́ск

♦

as black as ink чо́рны як са́жа; змро́чны, бязра́дасны;

black and blue уве́сь у сіняка́х;

He is not as black as he is painted. Ён не такі благі, як яго малююць.

black​³ [blæk] v.

1. BrE байкатава́ць (справу, пачынанне і да т.п.) у знак пратэ́сту або́ ў падтры́мку забасто́ўкі

2. чарні́ць, фарбава́ць у чо́рны ко́лер

3. ваксава́ць (абутак)

black out [ˌblækˈaʊt] phr. v.

1. часо́ва стра́ціць прыто́мнасць

2. зацямні́ць або́ пагасі́ць святло́

3. выкрэ́сліваць (пра цэнзуру)

blackball [ˈblækbɔ:l] v. забараня́ць; падвярга́ць астракі́зму

blackberry [ˈblækbəri] п. bot. ажы́ны; ажы́на (ягады або расліна)

blackbird [ˈblækbɜ:d] п. zool. чо́рны дрозд

blackboard [ˈblækbɔ:d] n. кла́сная/шко́льная до́шка

blackcurrant [ˌblækˈkʌrənt] п. bot. чо́рныя парэ́чкі;

a blackcurrаnt bush куст чо́рных парэ́чак

blacken [ˈblækən] v.

1. чарні́ць, рабі́ць чо́рным/цёмным

2. ачарня́ць (імя, рэпутацыю і да т.п.); паклёпнічаць, узво́дзіць паклёп

blackguard [ˈblægɑ:d] п. BrE, dated няго́днік, падлю́га

blackhead [ˈblækhed] n. вуго́р (на скуры)