Verbum

standard​¹ [ˈstændəd] n.

1. станда́рт, ме́рка, но́рма; узро́вень;

set high standards устана́ўліваць высо́кі ўзро́вень;

up to standard на адпаве́дным узро́ўні

2. сцяг, штанда́р;

the royal standard карале́ўскі штанда́р

standard​² [ˈstændəd] adj.

1. станда́ртны, тыпо́вы; звыча́йны

2. які́ адпавядае прыня́тай но́рме; унармава́ны (пра мову);

standard English англі́йская літарату́рная мо́ва

standardize, BrE -ise [ˈstændədaɪz] v. стандартызава́ць, нармалізава́ць

standard-bearer [ˈstændədˌbeərə] n. fml

1. сцягано́сец

2. кіраўні́к ру́ху, лі́дар, правады́р

standard lamp [ˈstændədˌlæmp] n. BrE таршэ́р

standard of living [ˌstændədəvˈlɪvɪŋ] n. жыццёвы ўзро́вень

standard time [ˈstændədˌtaɪm] n. паясны́ час; дэкрэ́тны час

standartization, BrE -isation [ˌstændədaɪˈzeɪʃn] n. стандартыза́цыя, нармаліза́цыя

standby [ˈstændbaɪ] n. (pl. standbys) надзе́йны чалаве́к, надзе́йная апо́ра;

have smth. as a standby мець што-н. на ўся́кі вы́падак

♦

on standby у ста́не баяво́й гато́ўнасці

standfast [ˈstændfɑ:st] adj. надзе́йны, нязме́нны, трыва́лы