Verbum

rage​² [reɪdʒ] v.

1. быць у гне́ве; вар’ява́цца; шале́ць, злава́цца;

rage at/against smb./smth. злава́цца на каго́-н./што-н.

2. бушава́ць, лютава́ць (пра буру, эпідэмію, вайну);

The sea raged. Мора бушавала.

ragged [ˈrægɪd] adj.

1. парва́ны, падра́ны; пано́шаны, зно́шаны

2. няро́ўны, рва́ны; касма́ты;

ragged clouds рва́ныя хма́ры;

a ragged beard касма́тая барада́

3. infml ве́льмі сто́млены

♦

run smb. ragged infml му́чыць, зму́чваць; мардава́ць каго́-н.

raggedy [ˈrægɪdi] adj. зно́шаны;

a raggedy old coat пашарпа́нае паліто́

raging [ˈreɪdʒɪŋ] adj.

1. ве́льмі мо́цны (пра пачуцці або боль);

raging thirst нясце́рпная сма́га;

raging headache нясце́рпны галаўны́ боль;

raging jealousy лю́тая рэ́ўнасць

2. шалёны; раз’ю́шаны; неўтаймава́ны;

a raging sea раз’ю́шанае мо́ра

raglan [ˈræglən] n. : а raglan sleeve рука́ў рэгла́н

ragman [ˈrægmən] n. (pl. -men) стары́знік

ragout​¹ [ræˈgu:, ˈrægu:] n. франц. рагу́

ragtime [ˈrægtaɪm]n. mus. рэгта́йм

ragweed [ˈrægwi:d] n. bot. амбро́зія

ragwort [ˈrægwɜ:t] n. bot. старасце́нь