озли́ть сов., прост. узлава́ць, раззлава́ць;
озли́ться прост. узлава́цца, раззлава́цца.
озло́бить сов. (вызвать злобу) узлава́ць, раззлава́ць; (сделать злобным) азло́біць;
озло́биться узлава́цца, раззлава́цца; азло́біцца;
озлобле́ние ср.
1. (действие) узлава́нне, -ння ср., раззлава́нне, -ння ср.;
2. (состояние) зло́сць, род. зло́сці ж.; азлабле́нне, -ння ср.;
сказа́ть с озлобле́нием сказа́ць са зло́сцю;
озло́бленно нареч. зло́сна, азло́блена;
озло́бленность узлава́насць, -ці ж., раззлава́насць, -ці ж.; азло́бленасць, -ці;
озло́бленный узлава́ны, раззлава́ны; (злобный) зло́сны, азло́блены;
озлобля́ть несов. (вызывать злобу) злава́ць, раззло́ўваць; (делать злобным) азлабля́ць; см. озло́бить;
озлобля́ться
1. узло́ўвацца, раззло́ўвацца; азлабля́цца; см. озло́биться;
2. страд. раззло́ўвацца; азлабля́цца; см. озлобля́ть.