Verbum

деномина́ция фин., эк. дэнаміна́цыя, -цыі ж.

денонса́ция дипл. дэнанса́цыя, -цыі ж.

денонси́рование дипл. дэнансава́нне, -ння ср.;

денонси́рованный дэнансава́ны;

денонси́ровать сов. и несов. дэнансава́ць;

денонси́роваться несов., страд. дэнансава́цца.

денти́н анат. дэнці́н, -ну м.

денудацио́нный дэнудацы́йны;

денудацио́нные проце́ссы дэнудацы́йныя працэ́сы;

денуда́ция геол. дэнуда́цыя, -цыі ж.

денщи́к уст. дзяншчы́к, род. дзеншчыка́ м.