Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

огнеупо́рность вогнетрыва́ласць, -ці ж.;

огнеупо́рный вогнетрыва́лы;

огнеупо́рный кирпи́ч вогнетрыва́лая цэ́гла;

огнеупо́рщик м. (специальность) спецыялі́ст па вогнетрыва́лых матэрыя́лах;

огнеупо́ры мн., техн. вогнетрыва́лыя матэрыя́лы.

огнеусто́йчивый агняўсто́йлівы.

огнецве́т м., обл. агняцве́т, -ту м., бра́таўка, -кі ж.

огнёвка зоол. агнёўка, -кі ж.

огни́во крэ́сіва, -ва ср.

огни́стый агні́сты, агнявы́.

огнища́нин ист. агнішча́нін, -на м.