смилосе́рдиться сов., уст. злі́тасці́віцца, змі́лавацца.
сми́лостивиться сов. змі́лавацца, злі́тавацца.
смина́ть несов.
1. зміна́ць, мяць; (комкать) скаме́чваць, камячы́ць;
2. воен. зло́мліваць;
смина́ться
1. зміна́цца, мя́цца; (комкаться) скаме́чвацца, камячы́цца; см. смя́ться;
2. страд. зміна́цца, мя́цца; скаме́чвацца, камячы́цца; зло́млівацца; см. смина́ть.
смире́ние ср.
1. (действие) уціхамі́ранне, -ння ср.; уціхамі́рванне, -ння ср., утаймава́нне, -ння ср.;
2. (о чувстве) пако́ра, -ры ж.; пако́рлівасць, -ці ж.; ціхмя́насць, -ці ж.;
смире́нник уст., теперь ирон. ціхмя́ны, -нага м., пако́рлівы, -вага ж.; ціхо́ня, -ні м.;
смире́нница ціхмя́ная, -най ж.; пако́рлівая, -вай ж.; ціхо́ня, -ні ж.;
смире́нничать несов., разг. быць (прыкі́двацца) пако́рлівым (ці́хім, ціхмя́ным).
смире́нно нареч. пако́рна, пако́рліва; ці́ха, ціхмя́на.
смиренному́дрие ср., уст., ирон. ціхмя́ная му́драсць;