Verbum

ОМО́Н (отря́д мили́ции осо́бого назначе́ния) АМА́П, род. АМА́Па м. (атра́д мілі́цыі асо́бага прызначэ́ння).

омо́ним лингв. амо́нім, -ма м.;

омони́мика амані́міка, -кі ж.;

омоними́ческий аманімі́чны;

омоними́чный аманімі́чны;

омоними́я аманімі́я, -мі́і ж.

омо́новец разг. ама́павец, -паўца м.; см. ОМО́Н;

омо́новский ама́паўскі.

омофо́н лингв. амафо́н, -на м.;

омофо́ния амафо́нія, -ніі ж.;