Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

образу́мливаться

1. абразу́млівацца, абразумля́цца, прыхо́дзіць да ро́зуму, аду́мвацца, разумне́ць;

2. страд. абразу́млівацца, абразумля́цца.

образу́ющая сущ., мат. утвара́льная, -най ж.;

образу́ющий

1. прич. які́ (што) утвара́е, які́ (што) ствара́е; які́ (што) склада́е; які́ (што) фарміру́е; які́ (што) арганізо́ўвае; які́ (што) засно́ўвае; см. образо́вывать;

2. прил. утвара́ючы, ствара́ючы; склада́ючы; фарміру́ючы; арганізу́ючы.

образцо́во нареч. узо́рна.

образцо́во-показа́тельный узо́рна-паказа́льны.

образцо́вый узо́рны.

обра́зчик

1. узо́р, -ру м.;

2. перен., разг. (пример) узо́р, -ру м., пры́клад, -ду м.

обра́мить сов.

1. (вставить в рамку) разг. асадзі́ць, апра́віць;

2. (вставить рамы) уста́віць ра́мы;

обрамле́ние ср.

1. (действие) аса́джванне, -ння ср., апраўле́нне, -ння ср.; устаўле́нне рам; см. обра́мить;

2. (рамка, окантовка) апра́ва, -вы ж., ра́ма, -мы ж.; абрамле́нне, -ння ср.;

3. (композиционная часть произведения) иск. абрамле́нне, -ння ср.;

обра́млённый

1. прич. аса́джаны, апра́ўлены; з уста́ўленымі ра́мамі; см. обра́мить;

2. прич. абра́млены; апра́ўлены; абве́дзены; см. обрамля́ть 3;

3. прил., иск. абра́млены;