обогати́ть сов., в разн. знач. абагаці́ць, узбагаці́ць;
обогати́ться абагаці́цца, узбагаці́цца;
обогаща́емость техн. абагача́льнасць, -ці ж.;
обогаща́ть несов., в разн. знач. абагача́ць, узбагача́ць;
обогаща́ться возвр., страд. абагача́цца, узбагача́цца;
обогаще́ние абагачэ́нне, -ння ср., узбагачэ́нне, -ння ср.;
обогаще́ние руды́ горн. абагачэ́нне руды́;
обогащённость абага́чанасць, -ці ж., узбага́чанасць, -ці ж.;
обогащённый абага́чаны, узбага́чаны.
обо́гнанный абагна́ны, мног. паабганя́ны; перагна́ны, мног. папераганя́ны, апярэ́джаны, вы́пераджаны; см. обогна́ть.
обогна́ть сов., в разн. знач. абагна́ць, мног. паабганя́ць; (опередить — ещё) перагна́ць, мног. папераганя́ць, апярэ́дзіць, вы́перадзіць;
он его́ си́льно обогна́л ён яго́ далёка абагна́ў (апярэ́дзіў).