Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Прадмова ∙ Скарачэнні

зазу́бренный​II (механически заученный) разг. зазу́браны.

зазу́бривать​I несов. (делать зазубрины) вышчэ́рбліваць, вышчарбля́ць, вызу́бліваць.

зазу́бривать​II несов. (механически заучивать) разг. зазу́брываць.

зазу́бриваться​I несов., возвр., страд. (о ноже) вышчэ́рблівацца, вышчарбля́цца, вызу́блівацца.

зазу́бриваться​II несов.

1. (тупеть от зубрёжки) разг. зазу́брывацца;

2. страд. зазу́брывацца; см. зазу́бривать​II.

зазу́брина шчарбі́на, -ны ж., зазу́біна, -ны ж.

зазубри́ть​I сов. (нож) вы́шчарбіць, мног. павышчэ́рбліваць, павышчарбля́ць, вы́зубіць, мног. павызу́бліваць.

зазубри́ть​II сов. (урок) разг. зазубры́ць.

зазубри́ться​I сов. (о ноже) вы́шчарбіцца, мног. павышчэ́рблівацца, павышчарбля́цца, вы́зубіцца, мног. павызу́блівацца.

зазубри́ться​II сов. (отупеть от зубрёжки) разг. зазубры́цца.