Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Прадмова ∙ Скарачэнні

зачита́ть сов., в разн. знач. зачыта́ць;

зачита́ть прика́з зачыта́ць зага́д;

зачита́ть чужу́ю кни́гу зачыта́ць чужу́ю кні́жку;

зачита́ться зачыта́цца.

зачи́тывание​I залічэ́нне, -ння ср., залі́чванне, -ння ср.; см. зачи́тывать​I.

зачи́тывание​II зачы́тванне, -ння ср.; см. зачи́тывать​II.

зачи́тывать​I несов. (к заче́сть) залі́чваць, заліча́ць;

зачи́тывать курсову́ю рабо́ту залі́чваць курсаву́ю рабо́ту.

зачи́тывать​II несов. (к зачита́ть) зачы́тваць.

зачи́тываться​I несов., страд. (к зачи́тывать​I) залі́чвацца, заліча́цца.

зачи́тываться​II несов., возвр., страд. (к зачита́ться, зачи́тывать​II) зачы́твацца.

зачиха́ть сов., разг. зачха́ць, пача́ць чхаць.

зачища́ть несов. зачышча́ць;