kula
I kul|a
ж.
1. куля;
~a armatnia — гарматнае ядро;
trafić jak ~ą w płot — трапіць пальцам у неба;
2. шар;
~a ziemska — зямны шар;
~a u nogi — цяжар; цяжкі абавязак
II
ж.
мыліца;
chodzić o ~ach — хадзіць на мыліцах
kulawy
kulaw|y
кульгавы;
wiódł ślepy ~ego — вёў сляпы кульгавага
kuleć
kule|ć
незак. кульгаць, накульгаваць;
~ć na prawą nogę — кульгаць на правую нагу;
gospodarka ~je od roku перан. гаспадарка ўжо з год кульгае
kulfon
м.
1. разм. штосьці нязграбнае;
nos jak kulfon — нос бульбай;
2. разм. крымзолі, каракулі
kulić się
незак. курчыцца, гнуцца;
kulić się od wiatru — гнуцца ад ветру;
kulić się z bólu — курчыцца ад болю
kulig, ~u
м. катанне на санках (на масленіцу)
kulik
м. заал. кулік (NumeniusBriss.)