Verbum

obstać

зак.

1. настаяць;

2. абараніць;

гл. obstawać

obstalować

зак. заказаць

obstalunek, ~ku

м. заказ, замова;

na ~ek — на заказ

obstawa

ж. ахова

obstawać

незак.

1. przy czym настойваць на чым; упарціцца; упірацца;

obstawać przy swojej decyzji — настойваць на сваім рашэнні;

obstawać przy swoich poglądach — настойваць на сваіх поглядах;

2. za kim абараняць каго

obstawiać

незак. абстаўляць

obstawić

зак. абставіць

obstąpić

зак. абступіць

obstępować

незак. абступаць

obstrugać

зак. абстругаць