Verbum

ukonstytuować

зак. сфармаваць; аформіць; вызначыць склад чаго

ukończenie

н. заканчэнне; завяршэнне;

być na ~u — падыходзіць да завяршэння

ukończyć

зак. кніжн. скончыць, закончыць;

ukończyć szkołę — закончыць школу

ukoronować

зак.

1. каранаваць;

2. перан. увянчаць, завяршыць

ukoronować się

зак. каранавацца

ukoronowanie

н.

1. каранацыя;

2. перан. увянчанне, завяршэнне;

być ~m czego — вянчаць што; быць вянцом чаго

ukorzyć się

зак. пакарыцца; скарыцца; стаць пакорлівым

ukos, ~u

1. скос; схіл, адхон;

2. скосак (коса зрэзаны кавалак тканіны);

ukos aksamitu — скосак аксаміту;

na ukos — наўскос, наўскасы; наўскасяк; па дыяганалі;

z ~a spojrzeć — скоса паглядзець; пакасіцца

укос;

drugi ukos koniczyny — другі ўкос канюшыны

ukosem

коса; убок

ukosić

зак. скасіць; накасіць