Verbum

ukrycie

н.

1. (дзеянне) укрыццё, укрыванне; хаванне;

2. хованка; сховішча; патаемнае месца;

spoczywać w ~u — ляжаць пад спудам;

działać z ~a — дзейнічаць спадцішка (цішком)

ukryć

зак.

1. схаваць, укрыць;

~ć zbiega — утаіць (схаваць) уцекача;

~ł twarz w dłoniach — ён закрыў твар рукамі;

2. скрыць, схаваць, утаіць;

~ć dochody — скрыць даходы;

nie da się ~ć, że ... — трэба прызнаць, што...

ukryć się

зак. скрыцца, схавацца

ukryty

схаваны; скрыты, утоены;

~a myśł — утоеная думка;

~e zamiary — скрытыя (утоеныя) намеры;

~e bezrobocie — скрытае беспрацоўе

ukrywać

незак.

1. хаваць, укрываць;

nie ~m, że ... — я не хаваю, што...;

2. скрываць; утойваць

ukrywać się

незак. przed kim/czym таіцца, скрывацца, хавацца ад каго/чаго;

ukrywać się za samochodem — хавацца за машынай

ukrzyżować

зак. распяць, укрыжаваць

ukrzyżowanie

н. распінанне; укрыжаванне

ukrzyżowany

распяты, укрыжаваны

ukształtować

зак. сфарміраваць