Verbum

uleczalność

ж. вылечнасць

uleczalny

вылечны

uleczenie

uleczeni|e

н. вылячэнне;

nie do ~a — невылечны

uleczyć

зак. вылечыць

ulegać

ulega|ć

незак.

1. komu саступаць, скарацца, падпарадкоўвацца, саступаць;

~ć przemocy — саступаць (скарацца) сіле;

~ć rozkazowi — падпарадкоўвацца загаду;

2. цярпець паражэнне (паразу); прайграваць;

3. паддавацца; падпадаць, трапляць пад уздзеянне; зведваць; зазнаваць; падлягаць;

nie ulegać kwiestii — бясспрэчна;

nie ulegać wątpliwosci — не падлягае сумненню; несумненна;

~ć nastrojom — паддавацца настрою (эмоцыям);

~ć halucynacjom — мець галюцынацыі;

~ć przemianom — змяняцца;

~ć zepsuciu — псавацца

uległość

uległoś|ć

ж. падатлівасць; пакорнасць; пакорлівасць; пакора;

zmusić do ~ci — прымусіць да пакоры; змусіць падпарадкавацца

uległy

uległ|y

падатлівы; пакорны; пакорлівы; паслухмяны;

być ~ym względem (wobec w stosunku do) kogo — слухацца каго; падпарадкоўвацца каму;

była we wszystkim ~a matce — яна ва ўсім слухалася маці

ulepić

зак. вылепіць

ulepszać

незак. удасканальваць, паляпшаць

ulepszać się

незак. удасканальвацца, паляпшацца