Verbum

karawana

ж. караван

karawaniarz

м. караваншчык

karawaning, ~u

м. від турызму (на аўтамабілі з прычапным домікам)

karb, ~u

м. нарэзка, насечка, зарубка;

trzymać w ~ach — трымаць у абцугах;

wyjść z ~ów — выйсці з падпарадкавання;

złożyć winę na — czyj karb ускласці віну на каго;

na karb autora — на адказнасць аўтара

karbid, ~u

м. хім. карбід

karbidowy

карбідавы

karbol, ~u

м. хім. карболавая кіслата; карболка

karbolowy

карболавы;

kwas karbolowy — карболавая кіслата

karbon, ~u

м. геал. карбон; каменнавугальны перыяд

karbonariusz

м. гіст. карбанарый