Verbum

kazić

незак. уст.

1. псаваць, скажаць;

kazić obyczaje — псаваць звычаі;

2. пэцкаць, брудзіць;

kazić honor — пляміць гонар

Kazimierz

м. г. Казімеж

Kazimierza Wielka

ж. г. Казімежа-Велька

kazirodca

м. кровазмяшальнік

kazirodztwo

н. кровазмяшэнне

kaznodzieja

ж. прапаведнік

kaznodziejski

1. прапаведніцкі;

2. узвышаны, узнесены, узнёслы

kaznodziejstwo

н. прапаведніцтва

kazuista

м. казуіст

kazuistyczny

казуістычны