Verbum

kaduk

м.

1. кадук; чорт;

u ~a! — каб яго кадук (чорт) узяў!;

2. юр. вымарачная спадчына;

prawem ~a — незаконна; без усялякага права

kadzenie

н.

1. курэнне ладанам;

2. курэнне фіміяму

kadzić

незак.

1. кадзіць;

kadzić jałowcem (wonnymi ziołami) — кадзіць ядлоўцам (пахучымі травамі);

2. перан. ліслівіць;

kadzić komu — ліслівіць перад кім

kadzidlany

кадзільны;

kadzidlany zapach — кадзільны пах

kadzidło

н. ладан, фіміям;

pomoże jak umarłemu kadzidło — дапаможа як мёртваму кадзіла (як мёртваму прыпарка)

kadzielnica

ж. кадзільніца, кадзіла

kadź

ж. кадзь, кадушка