пазыва́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пазыва́ны |
пазыва́ная |
пазыва́нае |
пазыва́ныя |
| Р. |
пазыва́нага |
пазыва́най пазыва́нае |
пазыва́нага |
пазыва́ных |
| Д. |
пазыва́наму |
пазыва́най |
пазыва́наму |
пазыва́ным |
| В. |
пазыва́ны (неадуш.) пазыва́нага (адуш.) |
пазыва́ную |
пазыва́нае |
пазыва́ныя (неадуш.) пазыва́ных (адуш.) |
| Т. |
пазыва́ным |
пазыва́най пазыва́наю |
пазыва́ным |
пазыва́нымі |
| М. |
пазыва́ным |
пазыва́най |
пазыва́ным |
пазыва́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
пазыва́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пазыва́ю |
пазыва́ем |
| 2-я ас. |
пазыва́еш |
пазыва́еце |
| 3-я ас. |
пазыва́е |
пазыва́юць |
| Прошлы час |
| м. |
пазыва́ў |
пазыва́лі |
| ж. |
пазыва́ла |
| н. |
пазыва́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пазыва́й |
пазыва́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
пазыва́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
пазы́ка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пазы́ка |
пазы́кі |
| Р. |
пазы́кі |
пазы́к |
| Д. |
пазы́цы |
пазы́кам |
| В. |
пазы́ку |
пазы́кі |
| Т. |
пазы́кай пазы́каю |
пазы́камі |
| М. |
пазы́цы |
пазы́ках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пазыкаатрыма́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пазыкаатрыма́льнік |
пазыкаатрыма́льнікі |
| Р. |
пазыкаатрыма́льніка |
пазыкаатрыма́льнікаў |
| Д. |
пазыкаатрыма́льніку |
пазыкаатрыма́льнікам |
| В. |
пазыкаатрыма́льніка |
пазыкаатрыма́льнікаў |
| Т. |
пазыкаатрыма́льнікам |
пазыкаатрыма́льнікамі |
| М. |
пазыкаатрыма́льніку |
пазыкаатрыма́льніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
пазыкадава́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пазыкадава́льнік |
пазыкадава́льнікі |
| Р. |
пазыкадава́льніка |
пазыкадава́льнікаў |
| Д. |
пазыкадава́льніку |
пазыкадава́льнікам |
| В. |
пазыкадава́льніка |
пазыкадава́льнікаў |
| Т. |
пазыкадава́льнікам |
пазыкадава́льнікамі |
| М. |
пазыкадава́льніку |
пазыкадава́льніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
пазыкада́ўца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пазыкада́ўца |
пазыкада́ўцы |
| Р. |
пазыкада́ўцы |
пазыкада́ўцаў |
| Д. |
пазыкада́ўцу |
пазыкада́ўцам |
| В. |
пазыкада́ўцу |
пазыкада́ўцаў |
| Т. |
пазыкада́ўцам |
пазыкада́ўцамі |
| М. |
пазыкада́ўцу |
пазыкада́ўцах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
пазыкапрыма́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пазыкапрыма́льнік |
пазыкапрыма́льнікі |
| Р. |
пазыкапрыма́льніка |
пазыкапрыма́льнікаў |
| Д. |
пазыкапрыма́льніку |
пазыкапрыма́льнікам |
| В. |
пазыкапрыма́льніка |
пазыкапрыма́льнікаў |
| Т. |
пазыкапрыма́льнікам |
пазыкапрыма́льнікамі |
| М. |
пазыкапрыма́льніку |
пазыкапрыма́льніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
пазыкатрыма́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пазыкатрыма́льнік |
пазыкатрыма́льнікі |
| Р. |
пазыкатрыма́льніка |
пазыкатрыма́льнікаў |
| Д. |
пазыкатрыма́льніку |
пазыкатрыма́льнікам |
| В. |
пазыкатрыма́льніка |
пазыкатрыма́льнікаў |
| Т. |
пазыкатрыма́льнікам |
пазыкатрыма́льнікамі |
| М. |
пазыкатрыма́льніку |
пазыкатрыма́льніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пазыкатрыма́льніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пазыкатрыма́льніца |
пазыкатрыма́льніцы |
| Р. |
пазыкатрыма́льніцы |
пазыкатрыма́льніц |
| Д. |
пазыкатрыма́льніцы |
пазыкатрыма́льніцам |
| В. |
пазыкатрыма́льніцу |
пазыкатрыма́льніц |
| Т. |
пазыкатрыма́льніцай пазыкатрыма́льніцаю |
пазыкатрыма́льніцамі |
| М. |
пазыкатрыма́льніцы |
пазыкатрыма́льніцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.