пазыкадава́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| пазыкадава́льнік | пазыкадава́льнікі | |
| пазыкадава́льніка | пазыкадава́льнікаў | |
| пазыкадава́льніку | пазыкадава́льнікам | |
| пазыкадава́льніка | пазыкадава́льнікаў | |
| пазыкадава́льнікам | пазыкадава́льнікамі | |
| пазыкадава́льніку | пазыкадава́льніках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)