калясні́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
калясні́чны |
калясні́чная |
калясні́чнае |
калясні́чныя |
| Р. |
калясні́чнага |
калясні́чнай калясні́чнае |
калясні́чнага |
калясні́чных |
| Д. |
калясні́чнаму |
калясні́чнай |
калясні́чнаму |
калясні́чным |
| В. |
калясні́чны (неадуш.) калясні́чнага (адуш.) |
калясні́чную |
калясні́чнае |
калясні́чныя (неадуш.) калясні́чных (адуш.) |
| Т. |
калясні́чным |
калясні́чнай калясні́чнаю |
калясні́чным |
калясні́чнымі |
| М. |
калясні́чным |
калясні́чнай |
калясні́чным |
калясні́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
калясо́нечны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
калясо́нечны |
калясо́нечная |
калясо́нечнае |
калясо́нечныя |
| Р. |
калясо́нечнага |
калясо́нечнай калясо́нечнае |
калясо́нечнага |
калясо́нечных |
| Д. |
калясо́нечнаму |
калясо́нечнай |
калясо́нечнаму |
калясо́нечным |
| В. |
калясо́нечны (неадуш.) калясо́нечнага (адуш.) |
калясо́нечную |
калясо́нечнае |
калясо́нечныя (неадуш.) калясо́нечных (адуш.) |
| Т. |
калясо́нечным |
калясо́нечнай калясо́нечнаю |
калясо́нечным |
калясо́нечнымі |
| М. |
калясо́нечным |
калясо́нечнай |
калясо́нечным |
калясо́нечных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
Каляся́нка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Каляся́нка |
| Р. |
Каляся́нкі |
| Д. |
Каляся́нцы |
| В. |
Каляся́нку |
| Т. |
Каляся́нкай Каляся́нкаю |
| М. |
Каляся́нцы |
каляхава́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
каляху́е |
каляху́юць |
| Прошлы час |
| м. |
каляхава́ў |
каляхава́лі |
| ж. |
каляхава́ла |
| н. |
каляхава́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
каляху́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Калячпо́лле
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Калячпо́лле |
| Р. |
Калячпо́лля |
| Д. |
Калячпо́ллю |
| В. |
Калячпо́лле |
| Т. |
Калячпо́ллем |
| М. |
Калячпо́ллі |
каляшэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
каляшэ́нне |
| Р. |
каляшэ́ння |
| Д. |
каляшэ́нню |
| В. |
каляшэ́нне |
| Т. |
каляшэ́ннем |
| М. |
каляшэ́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.