Verbum

анлайнавы слоўнік

дзяля́цкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дзяля́цкі	дзяля́цкая	дзяля́цкае	дзяля́цкія
Р.	дзяля́цкага	дзяля́цкай дзяля́цкае	дзяля́цкага	дзяля́цкіх
Д.	дзяля́цкаму	дзяля́цкай	дзяля́цкаму	дзяля́цкім
В.	дзяля́цкі (неадуш.) дзяля́цкага (адуш.)	дзяля́цкую	дзяля́цкае	дзяля́цкія (неадуш.) дзяля́цкіх (адуш.)
Т.	дзяля́цкім	дзяля́цкай дзяля́цкаю	дзяля́цкім	дзяля́цкімі
М.	дзяля́цкім	дзяля́цкай	дзяля́цкім	дзяля́цкіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзяля́цтва

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Дзя́манты

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Дзяме́нічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Дзяме́х

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Дзяме́шкава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Дзяме́шкаўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Дзяме́шкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Дзямі́д

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Дзямі́дава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне