сумятлі́вы
прыметнік, якасны
| сумятлі́вы | сумятлі́вая | сумятлі́вае | сумятлі́выя | |
| сумятлі́вага | сумятлі́вай сумятлі́вае |
сумятлі́вага | сумятлі́вых | |
| сумятлі́ваму | сумятлі́вай | сумятлі́ваму | сумятлі́вым | |
| сумятлі́вы ( сумятлі́вага ( |
сумятлі́вую | сумятлі́вае | сумятлі́выя ( сумятлі́вых ( |
|
| сумятлі́вым | сумятлі́вай сумятлі́ваю |
сумятлі́вым | сумятлі́вымі | |
| сумятлі́вым | сумятлі́вай | сумятлі́вым | сумятлі́вых | |
Крыніцы:
сумятня́
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| сумятня́ | |
| сумятні́ | |
| сумятні́ | |
| сумятню́ | |
| сумятнёй сумятнёю |
|
| сумятні́ |
Крыніцы:
сумя́ціна
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| сумя́ціна | |
| сумя́ціны | |
| сумя́ціне | |
| сумя́ціну | |
| сумя́цінай сумя́цінаю |
|
| сумя́ціне |
Крыніцы:
сумя́ціца
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| сумя́ціца | |
| сумя́ціцы | |
| сумя́ціцы | |
| сумя́ціцу | |
| сумя́ціцай сумя́ціцаю |
|
| сумя́ціцы |
Крыніцы:
сумяці́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| сумячу́ся | сумяці́мся | |
| сумяці́шся | сумяціце́ся | |
| сумяці́цца | сумяця́цца | |
| Прошлы час | ||
| сумяці́ўся | сумяці́ліся | |
| сумяці́лася | ||
| сумяці́лася | ||
| Загадны лад | ||
| сумяці́ся | сумяці́цеся | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| сумяцячы́ся | ||
Крыніцы:
сумяшча́льна
прыслоўе, утворана ад дзеяслова
| сумяшча́льна | - | - |
Крыніцы:
сумяшча́льнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| сумяшча́льнасць | |
| сумяшча́льнасці | |
| сумяшча́льнасці | |
| сумяшча́льнасць | |
| сумяшча́льнасцю | |
| сумяшча́льнасці |
Крыніцы:
сумяшча́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| сумяшча́льнік | сумяшча́льнікі | |
| сумяшча́льніка | сумяшча́льнікаў | |
| сумяшча́льніку | сумяшча́льнікам | |
| сумяшча́льніка | сумяшча́льнікаў | |
| сумяшча́льнікам | сумяшча́льнікамі | |
| сумяшча́льніку | сумяшча́льніках |
Крыніцы:
сумяшча́льніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| сумяшча́льніца | сумяшча́льніцы | |
| сумяшча́льніцы | сумяшча́льніц | |
| сумяшча́льніцы | сумяшча́льніцам | |
| сумяшча́льніцу | сумяшча́льніц | |
| сумяшча́льніцай сумяшча́льніцаю |
сумяшча́льніцамі | |
| сумяшча́льніцы | сумяшча́льніцах |
Крыніцы:
сумяшча́льніцкі
прыметнік, адносны
| сумяшча́льніцкі | сумяшча́льніцкая | сумяшча́льніцкае | сумяшча́льніцкія | |
| сумяшча́льніцкага | сумяшча́льніцкай сумяшча́льніцкае |
сумяшча́льніцкага | сумяшча́льніцкіх | |
| сумяшча́льніцкаму | сумяшча́льніцкай | сумяшча́льніцкаму | сумяшча́льніцкім | |
| сумяшча́льніцкі ( сумяшча́льніцкага ( |
сумяшча́льніцкую | сумяшча́льніцкае | сумяшча́льніцкія ( сумяшча́льніцкіх ( |
|
| сумяшча́льніцкім | сумяшча́льніцкай сумяшча́льніцкаю |
сумяшча́льніцкім | сумяшча́льніцкімі | |
| сумяшча́льніцкім | сумяшча́льніцкай | сумяшча́льніцкім | сумяшча́льніцкіх | |
Крыніцы: