Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

карпарацы́йнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

карпарацы́йны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	карпарацы́йны	карпарацы́йная	карпарацы́йнае	карпарацы́йныя
Р.	карпарацы́йнага	карпарацы́йнай карпарацы́йнае	карпарацы́йнага	карпарацы́йных
Д.	карпарацы́йнаму	карпарацы́йнай	карпарацы́йнаму	карпарацы́йным
В.	карпарацы́йны (неадуш.) карпарацы́йнага (адуш.)	карпарацы́йную	карпарацы́йнае	карпарацы́йныя (неадуш.) карпарацы́йных (адуш.)
Т.	карпарацы́йным	карпарацы́йнай карпарацы́йнаю	карпарацы́йным	карпарацы́йнымі
М.	карпарацы́йным	карпарацы́йнай	карпарацы́йным	карпарацы́йных

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

карпара́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

карпатлі́ва

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
карпатлі́ва	карпатлі́вей	-

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

карпатлі́васць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

карпатлі́вы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	карпатлі́вы	карпатлі́вая	карпатлі́вае	карпатлі́выя
Р.	карпатлі́вага	карпатлі́вай карпатлі́вае	карпатлі́вага	карпатлі́вых
Д.	карпатлі́ваму	карпатлі́вай	карпатлі́ваму	карпатлі́вым
В.	карпатлі́вы (неадуш.) карпатлі́вага (адуш.)	карпатлі́вую	карпатлі́вае	карпатлі́выя (неадуш.) карпатлі́вых (адуш.)
Т.	карпатлі́вым	карпатлі́вай карпатлі́ваю	карпатлі́вым	карпатлі́вымі
М.	карпатлі́вым	карпатлі́вай	карпатлі́вым	карпатлі́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

карпа́ты

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	карпа́ты	карпа́тая	карпа́тае	карпа́тыя
Р.	карпа́тага	карпа́тай карпа́тае	карпа́тага	карпа́тых
Д.	карпа́таму	карпа́тай	карпа́таму	карпа́тым
В.	карпа́ты (неадуш.) карпа́тага (адуш.)	карпа́тую	карпа́тае	карпа́тыя (неадуш.) карпа́тых (адуш.)
Т.	карпа́тым	карпа́тай карпа́таю	карпа́тым	карпа́тымі
М.	карпа́тым	карпа́тай	карпа́тым	карпа́тых

Крыніцы: piskunou2012.

Карпа́ты

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

карпа́ты

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	карпа́ты	карпа́тая	карпа́тае	карпа́тыя
Р.	карпа́тага	карпа́тай карпа́тае	карпа́тага	карпа́тых
Д.	карпа́таму	карпа́тай	карпа́таму	карпа́тым
В.	карпа́ты (неадуш.) карпа́тага (адуш.)	карпа́тую	карпа́тае	карпа́тыя (неадуш.) карпа́тых (адуш.)
Т.	карпа́тым	карпа́тай карпа́таю	карпа́тым	карпа́тымі
М.	карпа́тым	карпа́тай	карпа́тым	карпа́тых

Крыніцы: piskunou2012.

Ка́рпаўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Verbum