еўрачыно́ўнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
еўрачыно́ўнік |
еўрачыно́ўнікі |
| Р. |
еўрачыно́ўніка |
еўрачыно́ўнікаў |
| Д. |
еўрачыно́ўніку |
еўрачыно́ўнікам |
| В. |
еўрачыно́ўніка |
еўрачыно́ўнікаў |
| Т. |
еўрачыно́ўнікам |
еўрачыно́ўнікамі |
| М. |
еўрачыно́ўніку |
еўрачыно́ўніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
еўрачэ́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
еўрачэ́к |
еўрачэ́кі |
| Р. |
еўрачэ́ка |
еўрачэ́каў |
| Д. |
еўрачэ́ку |
еўрачэ́кам |
| В. |
еўрачэ́к |
еўрачэ́кі |
| Т. |
еўрачэ́кам |
еўрачэ́камі |
| М. |
еўрачэ́ку |
еўрачэ́ках |
Крыніцы:
piskunou2012.
еўраэлектара́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
еўраэлектара́т |
| Р. |
еўраэлектара́ту |
| Д. |
еўраэлектара́ту |
| В. |
еўраэлектара́т |
| Т. |
еўраэлектара́там |
| М. |
еўраэлектара́це |
Крыніцы:
piskunou2012.
Еўро́па
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Еўро́па |
| Р. |
Еўро́пы |
| Д. |
Еўро́пе |
| В. |
Еўро́пу |
| Т. |
Еўро́пай Еўро́паю |
| М. |
Еўро́пе |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
еўропацэнтры́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
еўропацэнтры́зм |
| Р. |
еўропацэнтры́зму |
| Д. |
еўропацэнтры́зму |
| В. |
еўропацэнтры́зм |
| Т. |
еўропацэнтры́змам |
| М. |
еўропацэнтры́зме |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
еўропацэнтры́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
еўропацэнтры́ст |
еўропацэнтры́сты |
| Р. |
еўропацэнтры́ста |
еўропацэнтры́стаў |
| Д. |
еўропацэнтры́сту |
еўропацэнтры́стам |
| В. |
еўропацэнтры́ста |
еўропацэнтры́стаў |
| Т. |
еўропацэнтры́стам |
еўропацэнтры́стамі |
| М. |
еўропацэнтры́сце |
еўропацэнтры́стах |
Крыніцы:
piskunou2012.