до́брушскі
прыметнік, адносны
| до́брушскі | до́брушская | до́брушскае | до́брушскія | |
| до́брушскага | до́брушскай до́брушскае |
до́брушскага | до́брушскіх | |
| до́брушскаму | до́брушскай | до́брушскаму | до́брушскім | |
| до́брушскі ( до́брушскага ( |
до́брушскую | до́брушскае | до́брушскія ( до́брушскіх ( |
|
| до́брушскім | до́брушскай до́брушскаю |
до́брушскім | до́брушскімі | |
| до́брушскім | до́брушскай | до́брушскім | до́брушскіх | |
Крыніцы:
до́бры
прыметнік, якасны
| до́бры | до́брая | до́брае | до́брыя | |
| до́брага | до́брай до́брае |
до́брага | до́брых | |
| до́браму | до́брай | до́браму | до́брым | |
| до́бры ( до́брага ( |
до́брую | до́брае | до́брыя ( до́брых ( |
|
| до́брым | до́брай до́браю |
до́брым | до́брымі | |
| до́брым | до́брай | до́брым | до́брых | |
Крыніцы:
До́брына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| До́брына | |
| До́брына | |
| До́брыну | |
| До́брына | |
| До́брынам | |
| До́брыне |
До́брынка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| До́брынка | |
| До́брынкі | |
| До́брынцы | |
| До́брынку | |
| До́брынкай До́брынкаю |
|
| До́брынцы |
До́брынь
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| До́брынь | |
| До́брыні | |
| До́брыні | |
| До́брынь | |
| До́брынню | |
| До́брыні |
До́брыцкае
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
| До́брыцкае | |
| До́брыцкага | |
| До́брыцкаму | |
| До́брыцкае | |
| До́брыцкім | |
| До́брыцкім |
до́брыцца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| до́бруся | до́брымся | |
| до́брышся | до́брыцеся | |
| до́брыцца | до́брацца | |
| Прошлы час | ||
| до́брыўся | до́брыліся | |
| до́брылася | ||
| до́брылася | ||
| Загадны лад | ||
| до́брыся | до́брыцеся | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| до́брачыся | ||
Крыніцы:
До́брыч
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| До́брыч | |
| До́брыча | |
| До́брычу | |
| До́брыч | |
| До́брычам | |
| До́брычы |
до́вад
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| до́вад | до́вады | |
| до́ваду | до́вадаў | |
| до́ваду | до́вадам | |
| до́вад | до́вады | |
| до́вадам | до́вадамі | |
| до́вадзе | до́вадах |
Крыніцы:
до́г
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| до́г | до́гі | |
| до́га | до́гаў | |
| до́гу | до́гам | |
| до́га | до́гаў | |
| до́гам | до́гамі | |
| до́гу | до́гах |
Крыніцы: