Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

апраксіматы́ўна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
апраксіматы́ўна	апраксіматы́ўней	-

апраксіматы́ўны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	апраксіматы́ўны	апраксіматы́ўная	апраксіматы́ўнае	апраксіматы́ўныя
Р.	апраксіматы́ўнага	апраксіматы́ўнай апраксіматы́ўнае	апраксіматы́ўнага	апраксіматы́ўных
Д.	апраксіматы́ўнаму	апраксіматы́ўнай	апраксіматы́ўнаму	апраксіматы́ўным
В.	апраксіматы́ўны (неадуш.) апраксіматы́ўнага (адуш.)	апраксіматы́ўную	апраксіматы́ўнае	апраксіматы́ўныя (неадуш.) апраксіматы́ўных (адуш.)
Т.	апраксіматы́ўным	апраксіматы́ўнай апраксіматы́ўнаю	апраксіматы́ўным	апраксіматы́ўнымі
М.	апраксіматы́ўным	апраксіматы́ўнай	апраксіматы́ўным	апраксіматы́ўных

Крыніцы: piskunou2012.

апраксімацы́йна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
апраксімацы́йна	апраксімацы́йней	-

апраксімацы́йны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	апраксімацы́йны	апраксімацы́йная	апраксімацы́йнае	апраксімацы́йныя
Р.	апраксімацы́йнага	апраксімацы́йнай апраксімацы́йнае	апраксімацы́йнага	апраксімацы́йных
Д.	апраксімацы́йнаму	апраксімацы́йнай	апраксімацы́йнаму	апраксімацы́йным
В.	апраксімацы́йны (неадуш.) апраксімацы́йнага (адуш.)	апраксімацы́йную	апраксімацы́йнае	апраксімацы́йныя (неадуш.) апраксімацы́йных (адуш.)
Т.	апраксімацы́йным	апраксімацы́йнай апраксімацы́йнаю	апраксімацы́йным	апраксімацы́йнымі
М.	апраксімацы́йным	апраксімацы́йнай	апраксімацы́йным	апраксімацы́йных

Крыніцы: piskunou2012.

апраксіма́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.	мн.
Н.	апраксіма́цыя	апраксіма́цыі
Р.	апраксіма́цыі	апраксіма́цый
Д.	апраксіма́цыі	апраксіма́цыям
В.	апраксіма́цыю	апраксіма́цыі
Т.	апраксіма́цыяй апраксіма́цыяю	апраксіма́цыямі
М.	апраксіма́цыі	апраксіма́цыях

Крыніцы: piskunou2012.

апра́ксія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

апраме́нены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	апраме́нены	апраме́неная	апраме́ненае	апраме́неныя
Р.	апраме́ненага	апраме́ненай апраме́ненае	апраме́ненага	апраме́неных
Д.	апраме́ненаму	апраме́ненай	апраме́ненаму	апраме́неным
В.	апраме́нены (неадуш.) апраме́ненага (адуш.)	апраме́неную	апраме́ненае	апраме́неныя (неадуш.) апраме́неных (адуш.)
Т.	апраме́неным	апраме́ненай апраме́ненаю	апраме́неным	апраме́ненымі
М.	апраме́неным	апраме́ненай	апраме́неным	апраме́неных

Кароткая форма: апраме́нена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

апраме́ніцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

апраме́ніць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

апраме́ньвальны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	апраме́ньвальны	апраме́ньвальная	апраме́ньвальнае	апраме́ньвальныя
Р.	апраме́ньвальнага	апраме́ньвальнай апраме́ньвальнае	апраме́ньвальнага	апраме́ньвальных
Д.	апраме́ньвальнаму	апраме́ньвальнай	апраме́ньвальнаму	апраме́ньвальным
В.	апраме́ньвальны (неадуш.) апраме́ньвальнага (адуш.)	апраме́ньвальную	апраме́ньвальнае	апраме́ньвальныя (неадуш.) апраме́ньвальных (адуш.)
Т.	апраме́ньвальным	апраме́ньвальнай апраме́ньвальнаю	апраме́ньвальным	апраме́ньвальнымі
М.	апраме́ньвальным	апраме́ньвальнай	апраме́ньвальным	апраме́ньвальных

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum