Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёіклмнортуыэюя’

Выня́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Выня́
Р. Выні́
Д. Выні́
В. Выню́
Т. Вынё́й
Вынё́ю
М. Выні́

вы́няньчаны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вы́няньчаны вы́няньчаная вы́няньчанае вы́няньчаныя
Р. вы́няньчанага вы́няньчанай
вы́няньчанае		 вы́няньчанага вы́няньчаных
Д. вы́няньчанаму вы́няньчанай вы́няньчанаму вы́няньчаным
В. вы́няньчаны (неадуш.)
вы́няньчанага (адуш.)		 вы́няньчаную вы́няньчанае вы́няньчаныя (неадуш.)
вы́няньчаных (адуш.)
Т. вы́няньчаным вы́няньчанай
вы́няньчанаю		 вы́няньчаным вы́няньчанымі
М. вы́няньчаным вы́няньчанай вы́няньчаным вы́няньчаных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

вы́няньчаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вы́няньчаны вы́няньчаная вы́няньчанае вы́няньчаныя
Р. вы́няньчанага вы́няньчанай
вы́няньчанае		 вы́няньчанага вы́няньчаных
Д. вы́няньчанаму вы́няньчанай вы́няньчанаму вы́няньчаным
В. вы́няньчаны (неадуш.)
вы́няньчанага (адуш.)		 вы́няньчаную вы́няньчанае вы́няньчаныя (неадуш.)
вы́няньчаных (адуш.)
Т. вы́няньчаным вы́няньчанай
вы́няньчанаю		 вы́няньчаным вы́няньчанымі
М. вы́няньчаным вы́няньчанай вы́няньчаным вы́няньчаных

Кароткая форма: вы́няньчана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

выня́ньчванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. выня́ньчванне
Р. выня́ньчвання
Д. выня́ньчванню
В. выня́ньчванне
Т. выня́ньчваннем
М. выня́ньчванні

Крыніцы: piskunou2012.

выня́ньчвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. выня́ньчваецца выня́ньчваюцца
Прошлы час
м. выня́ньчваўся выня́ньчваліся
ж. выня́ньчвалася
н. выня́ньчвалася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

выня́ньчваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. выня́ньчваю выня́ньчваем
2-я ас. выня́ньчваеш выня́ньчваеце
3-я ас. выня́ньчвае выня́ньчваюць
Прошлы час
м. выня́ньчваў выня́ньчвалі
ж. выня́ньчвала
н. выня́ньчвала
Загадны лад
2-я ас. выня́ньчвай выня́ньчвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час выня́ньчваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

вы́няньчыцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. вы́няньчыцца вы́няньчацца
Прошлы час
м. вы́няньчыўся вы́няньчыліся
ж. вы́няньчылася
н. вы́няньчылася

Крыніцы: piskunou2012.

вы́няньчыць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. вы́няньчу вы́няньчым
2-я ас. вы́няньчыш вы́няньчыце
3-я ас. вы́няньчыць вы́няньчаць
Прошлы час
м. вы́няньчыў вы́няньчылі
ж. вы́няньчыла
н. вы́няньчыла
Загадны лад
2-я ас. вы́няньчы вы́няньчыце
Дзеепрыслоўе
прош. час вы́няньчыўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

вынясе́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. вынясе́нне
Р. вынясе́ння
Д. вынясе́нню
В. вынясе́нне
Т. вынясе́ннем
М. вынясе́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

вы́нятак

‘выключэнне’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. вы́нятак вы́няткі
Р. вы́нятку вы́няткаў
Д. вы́нятку вы́няткам
В. вы́нятак вы́няткі
Т. вы́няткам вы́няткамі
М. вы́нятку вы́нятках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.