выня́ньчванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| выня́ньчванне | |
| выня́ньчвання | |
| выня́ньчванню | |
| выня́ньчванне | |
| выня́ньчваннем | |
| выня́ньчванні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)